مُحْتَرِق : ( ع . ص ) . سوزان . ( ناظم الاطباء ) . محترق ساختن : سوزاندن . - محترق شدن : به سوختن . ( يادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . سوختن و افروخته شدن . ( ناظم الاطباء ) . - محترق كردن : سوزانيدن و برافروختن و آتش سوزان كردن . ( ناظم الاطباء ) . مِحْجَمَة : ( ع . ا ) . شيشهء حجامت . ( مهذب الاسماء ) . شاخ حجامت . ( منتهى الارب ) . شيشهء حجام يا كدوى حجام كه در آن خون مىكشد و حجامت در اينجا به معنى استره زدن است براى خون كشيدن . ( غياث ) . آلت حجامت كردن و آن استره اى باشد كوچك كه به هندى پچهنه گويند . مَحْجَمَة : ( ع . ا ) . جايى كه حجامت كنند . . . . ج محاجم . ( منتهى الارب ) . حجامتگاه از پشت . جاى حجامت از پشت . ( يادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . مُحَرِّق : ( ع . ص ) . نيك سوخته شده به آتش . ( منتهى الارب ) . مشتعل و افروخته . ( ناظم الاطباء ) . سوخته شده . ( ناظم الاطباء ) - رصاص محرق : ارزيز سوخته . ( يادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . مُحَرِّق : ( ع . ص ) . نيك سوزاننده به آتش . ( منتهى الارب ) . سوزاننده . - سود محرق : ئيدرات سديم را گويند كه يكى از قليائيات قوى است و فرمول شيميائى آن NaoH است . در صنعت مورد استعمال فراوان دارد و در صابون سازى به كار مىرود . مُحْرِقَه : ( ع . ص ) . محرقة . قسمى تب دائم و متصل . ( ناظم الاطباء ) . تيفوس . تب محرقه . حماى محرقه . قاويوس ( يونانى ) . تبى است از جنس تب غب جز آن كه دائم است و حرارت آن شديد است و به تناوب حرارت شديدتر گردد . - ادويهء محرقه : دارو كه پس از ماليدن بر روى پوست ايجاد سوزش كند . چون فرفيون و خردل و غيره . مُحَرَّكة : ( ع . ص ) . مؤنث محرك . ر . ك - : محرك . - علت محركة : علت فاعله . مَحْقون : ( ع . ص ) . بازداشته شده و نگاه‌داشته‌شده . ( منتهى الارب ) . در اصطلاح طب حقنه شده را گويند . مُحَلَّى : ( ع . ص ) . آراسته شده و زينت داده شدهء با زيور . ( ناظم الاطباء ) . جلاداده شده . ( ناظم الاطباء ) . وصف كرده شده . ( منتهى الارب ) . ر . ك - : تحليه . شيرين كرده شده . ( ناظم الاطباء ) . ر . ك - : احلاء و تحلية . خوش نما و ظريف نوشته شده . ( ناظم الاطباء ) .